Vlaams extreemrechts eist plaats op in moshpit te G. - “om Guldensporenslag passend te herdenken”

Het zat er al een tijdje aan te komen. Nadat witte mannen in het westelijke halfrond nooit stelselmatig gebukt gingen onder discriminatie op basis van huidskleur - behalve die ene keer toen ze in de frituur toevallig een Marokkaanse voetbalploeg die 15 falafels bestelde horendol moesten laten voorgaan - is het racistische en op sociale media overactieve deel der witte mannen afgelopen week finaal door hun - op basis van huidskleur of gender - nooit gediscrimineerde lint gegaan. 

‘t Is waar, al die klavierhelden werden wel gediscrimineerd voor een selectie in de nationale voetbalploeg. Omdat ze niet zo trefzeker kunnen scoren als Lukaku. En nog niet half de conditie hebben van Lukébakio. En maar goed ook! Met hun ideaal van een spierwitte etnostaat van een nationale ploeg - een Vlaamsche voor outer en heerd - waren we nooit op de wereldbeker geraakt. 

Dank u, super diverse werkende klasse - waar we ook onze overbetaalde voetballers voor het gemak even bij rekenen.   

De Nederlandse zangeres Sophie Straat had in Gent het godvergeten lef gehad om tijdens een van haar songs witte mannen te vragen enige plaats te maken voor groepen die - jazeker - niets anders dan gediscrimineerd, beledigd, uitgesloten, vernederd, gediaboliseerd, etc. worden door extreemrechtse, 24 uur op 24 uur haat spuiende, enigszins miserabele uitingen van het mannelijke geslacht. 

Om nog niet te spreken over de structurele discriminaties en achterstelling binnen het winstsysteem van de rijkste 1%. 

Vrouwen, LGBTQIA+ personen en personen van kleur vragen om even de moshpit in te nemen? Om daar enkele minuten gezellig en bevrijdend te komen dansen? Dan wel vriendschappelijk tegen mekaar op te springen, volgens de regels van het punkachtige moshen? Wacht twee minuten. Hier stond duidelijk de gehele westerse beschaving op het spel! En dat hadden extreemrechts en de op clickbait en valse cultuuroorlogjes drijvende delen van de kapitalistische media helemaal begrepen. 

Als Karel Dillen, stichter van het Vlaams Belang, nog leefde - en voor een keer niet met ex-SS’ers VB-congressen organiseerde - zou hij zeker zijn laarzen hebben willen aantrekken om daar in de moshpit tegen andere witte mannen op te botsen, hen aan neus en oren te trekken, speels uit Mein Kampf te citeren en anderszins zichzelf cultureel uit te leven in de stijl die VB’ers nu eenmaal het nauwst aan het hart ligt. Afgezien van volksdansen tijdens het Vlaams Nationaal Zangfeest in het Sportpaleis. En kortgebroekt door de straten marcheren alsof je de Hitlerjugend nieuw leven wil inblazen. 

Het is dubbel treurig dat grote delen van de vaderlandse pers van dit non-event een zogenaamd controversieel gebeuren probeerden te maken. Dan spreken we over door grote kapitaalgroepen en de rijkste 1% beheerde kranten. Media waarvan een deel van verdeel-en-heers en het achterna lopen van rechts en extreemrechts hun zakelijk model hebben gemaakt. Om er gemakkelijker de besparingen in pensioenen, lonen en de verhoogde flexibiliteit van de rechtse Arizona-regering mee door te krijgen. Een politiek waar heel de diverse werkende klasse wordt door gediscrimineerd. 

Wees geen uil, in de moshpit of daarbuiten. Als we niet samen strijden tegen sociale achteruitgang, tegen discriminatie en onderdrukking - en de strijd tegen onderdrukking mee helpen centraal stellen in de sociale strijd - dan winnen enkel de rijkste 1% en de bazen. 

Dus ja, witte heteromannen maak even plaats - als je inziet dat we iedereen moeten mee hebben in de strijd tegen kapitalisme en onderdrukking. En dat we die eenheid enkel kunnen smeden als we als werkenden onszelf bewust tonen van de extra onderdrukking en achterstelling van delen van onze eigen klasse. Om op die manier met z’n allen krachtiger, meer eengemaakt, meer solidair,... allemaal samen een stap vooruit te zetten in de strijd.  

(pd)